Zzp’er zijn is een zegen als je moeder wordt. Natuurlijk moet je zorgen voor een geldzak onder je bed, maar dat had je toch al, verstandige meid die je bent. Wat vond ik het fijn dat ik heel rustig weer taken op kon pakken en tussendoor een uurtje kon liggen als dat nodig was. Om op sommige dagen op de bank te liggen en uit het raam te staren, nadenkend over of ik met deze nieuwe verantwoordelijkheid ook m’n werkende leven anders zou willen inrichten. De conclusie: een beetje.

Wat ik vooral wil, is zelf meer controle hebben over wat ik dan doe en voor wie. Daar ga ik me de komende tijd in ontwikkelen. Cursusje hier, gesprekje daar. Geen haast, maar wel richting. Dat is fijn.

Was ik de eerste negen maanden vooral aan het overleven, nu komt er weer wat rust in mijn hoofd. Is ook niet gek, want bevallen is één, daarna word je voor de leeuwen gegooid. Ik heb hernieuwde zin in het leven, want er is nieuw leven. Lekker kabbelen. Ik solliciteerde zelfs op een droombaan (en werd tweede), wat voor mij alleen maar aangaf dat ik beter ben dan ik dacht. Een dikke veer, en dat zonder nieuwe baan.

Zzp’er it is, dus, voorlopig. Leuke dingen. Leven. Wil je hier iets van leren? Hm, ik zou vooral je eigen pad bewandelen. Maar hieronder toch even een paar inzichten in ouder worden.

Wat ik concludeer over ouder worden

Want in alles zit een les. We proberen toch maar het beste ervan te maken en wat ons niet vloert, maakt ons sterker (of geeft ons een trauma).

• Je warmt je koffie op in de magnetron en vindt dat het nog best prima smaakt
• Je haalt eigenlijk de hele dag overal haren weg (trap, doucheputje, vloer, andermans kleding)
• Je besteedt meer tijd dan je zou willen aan het bij elkaar zoeken van sokken
• Je lijkt op je eigen ouders (en je legt je daar maar bij neer)
• Je standaard antwoord op vragen is: ‘Poeh, even kijken hoor…’
• Je vraagt je af wat je met die zeeën van tijd deed toen je die nog had
• Je schrijft dingen op, omdat dat de enige manier is om nog orde te scheppen in je chaotische hoofd

Joejoe!